سابقه و هدف: پس از گزارش مواردی مشکوک در مکزیک در 17 آوریل 2009 دو مورد ثابت شده از ویروس آنفلوانزای نوع A با منشا خوکی در آمریکا به تایید رسید که نوترکیب سه گانه جدیدی از نوع H1N1 بود. این ویروس از خوک به انسان منتقل شده بود که سرعت انتقال سریعی از انسان به انسان داشت و در زمان اندکی در همه جای دنیا پراکنده شد و در عرض 3 ماه فاز ششم جهانگیری آن توسط سازمان بهداشت جهانی اعلام شد.موارد و روش ها: این مقاله یک مطالعه مروری می باشد که پس از جستجو در بانک های Scopus، Medline و Embase و سایت های CDC و WHO تهیه شده و اطلاعات تا لحظه چاپ به روز شده است.یافته ها: عامل بیماری ویروس آنفلوانزای نوع (H1N1) A معروف به ویروس آنفلوانزای با منشا خوکی (S-OIV) از نوترکیبی سه ویروس آنفلوانزای فصلی پرندگان و خوکی بوجود آمده است. علایم بیماری شبیه آنفلوانزای فصلی است. بهترین راه کنترل بیماری رعایت اصول پیشگیری واکسیناسیون و درمان مناسب است. خوشبختانه در حال حاضر بیماری در جهان وضعیت کنترل شده ای دارد. انتقال بیماری به صورت شخص به شخص و از طریق ترشحات آلوده به ویروس است. همه گیری به سرعت روی می دهد و شامل موج های متوالی از بیماری است. علایم بالینی در انسان از فرم های بدون علامت تا پنومونی های شدید که منجر به بستری و خامت حال بیمار و مرگ میگردد متغیر بوده و به طور کلی مشابه آنفلوانزای فصلی می باشد ولی ویژگی های اپیدمیولوژیک آن متفاوت است. تشخیص قطعی بیمار با RT-PCR یا کشت سلولی از نمونه تهیه شده با استفاده از سواب ناز و فارنکس، بینی و حلق یا شستشوی بینی یا تراشه انجام میگردد. پیشگیری شامل رعایت موارد بهداشتی مهمترین اصل کنترل پاندمی است.در حال حاضر دو نوع واکسن علیه این ویروس نوپدید وجود دارد که شامل flu-shot (ویروس غیرفعال شده که به صورت تزریق عضلانی در بازو تجویز می شود) و اسپری نازال (که ویروس زنده ضعیف شده است) می باشد. درمان دارویی شامل مهارکننده های نورآمینیداز (Oseltamivir و Zanamivir) می باشد و برای افراد بستری و پرخطر ترجیحا در 48 ساعت اول توصیه می شود. پروفیلاکسی دارویی در مواردی خاص توصیه شده است.بحث و نتیجه گیری: چرخش همزمان ویروس آنلفوانزای نوع A نوپدید، ویروس آنفلوانزای نوع A فصلی و ویروس آنفلوانزای پرندگان که هم اکنون در جهان در حال وقوع است خطر تغییرها و باز ترکیبی های ژنی جدید را زیاد می کند و جامعه را در معرض خطر جدی قرار می دهد. در مقابل انواع بازترکیب جدید پادتنهای مناسب در افراد جامعه وجود ندارد و احتمال شیوع سریع بیماری جدید دیگری هم زیاد است. بنابراین ادامه هوشیاری مردم و آمادگی سامانه های بهداشت و درمان به ویژه در اماکن تجمع، خوابگاه ها، مدارس، دانشگاه ها و پادگان ها ضروری است. همچنین تجهیز و ارتقا سامانه های ثبت و کنترل بیماریها در کشور و به خصوص در نیروهای مسلح باید در اولویت قرار گیرد.

توده گرانیتی شرق میشو در شمال باختری ایران و در حدود  60کیلومتری شمال غرب تبریز واقع شده و بخشی از زون البرز - آذربایجان است. این توده با مساحتی بالغ بر 50 کیلومتر مربع، سنگ های رسوبی دگرگون نشده پرکامبرین را قطع کرده و خود با رسوب های پرمین با دگرشیبی آذرین پی پوشیده شده است. ترکیب سنگ شناسی توده مورد بررسی، طیفی از سنگ های قلیایی گرانیت - مونزوگرانیت - سینوگرانیت نشان می دهد. بافت غالب در این نمونه ها دانه دار هم بعد تا ناهم بعد، پرتیتی و میرمیکیتی است. کانی های اصلی این سنگ ها شامل کوارتز، فلدسپار پتاسیم، پلاژیوکلاز و کانی های فرعی و عارضه ای شامل بیوتیت، آمفیبول، پیروکسن، آپاتیت، اسفن و زیرکن است. این توده ترکیبی گرانیت قلیایی داشته و ماهیت متاآلومینیوس تا پرآلومینیوس نشان می دهد. بیهنجاری منفی Ba، Nb، Ti، Sr و Eu و غنی شدگی در LILEs به ویژه Rb و Th نشانگر خاستگاه پوسته ای این سنگ هاست. توده گرانیتی شرق میشو از نوع گرانیت های پس از برخورد حاشیه قاره ای نوع A است که با توجه به تهی شدگی از Nb به گروه A2 وابسته است.

سابقه و هدف: بیسفنول A (BPA) ماده ای شیمیایی است که در مقادیر فراوان برای تولید پلاستیک های پلی کربناتی و رزین های اپوکسی استفاده می شود که قرار گرفتن در معرض سطوح پایین BPA می تواند منجر به پیامدهای مخرب گوناگون سلامت شود. سلول های بنیادی، سلول های تمایز نیافته با توانایی تقسیم و تمایز به انواع سلول های مختلف هستند. بررسی آثار BPA روی سلول های بنیادی بسیار مهم است. روش بررسی: برای نگارش این مقاله، مطالعه وسیعی در مورد BPA و آثار این ماده بر سلول های بنیادی، با جست وجوی کلید واژه های Stem cells, Bisphenol Aو Obesity در پایگاه های اطلاعاتی معتبر پزشکی، به طور عمده PubMed انجام شد. از میان مقاله های جمع آوری شده، مقاله هایی که بیشترین ارتباط را با اهداف نگارش این مقاله داشتند انتخاب شدند و مورد مطالعه بیشتر قرار گرفتند. نتیجه گیری: BPA سبب افزایش القای اتوفاژی در سلول های بنیادی می شود و همچنین، سبب تحریک تمایز سلول های بنیادی به سلول های چربی می شود.

مقدمه: تعریق شدید زیر بغل موجب استرس شدید در اشخاص مبتلا به این عارضه می شود. روشهای درمانی موضعی و جراحی موجود چندان موثر نبوده یا همراه با عوارض غیر قابل قبول برای بیماران می باشد.هدف: در این مطالعه اثر توکسین بوتولینوم نوع (Dysport) A در درمان این عارضه بررسی گردید.بیماران و روشها: این مطالعه طی 7 ماه بر روی ده نفر مبتلا به تعریق شدید زیر بغل انجام شد. بعد از مشخص کردن ناحیه تعریق شدید زیر بغل با استفاده از تست ید نشاسته (Iodine-starch test) مقدار 125 واحد از دارو (Dysport) بصورت درون جلدی در زیر بغل بیماران تزریق شد.یافته ها: همه بیماران بدون هیچ عارضه ای درمان را به خوبی تحمل کردند و حدودا یک هفته بعد از تزریق دارو توقف نسبتا کامل تعریق (آنهیدروز) زیر بغل را بمدت 4-7 ماه تجربه کردند.نتیجه گیری: توکسین بوتولینوم نوع A می تواند به عنوان یک درمان مناسب و موثر و سریع برای تعریق شدید زیر بغل معرفی شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

ناحیه weaving از برخورد دو یا چند جریان ترافیکی که در حال عبور از بزرگراه هستند به وجود می آید. بالا رفتن ریسک تصادفات به علت تغییرات سرعت و انجام حرکت های مانوری و همچنین ایجاد تاخیر در آزادراه از مسایل مربوط به نواحی تداخلی است. به منظور ارایه طرحی بهینه برای کاهش تاخیرات، ایجاد یکنواختی در سرعت و کاهش تصادفات، نیاز به بررسی و تحلیل دقیق جریان های ترافیکی در این نواحی است.در این تحقیق ابتدا به مطالعه روش های DUTCH، HCM و FRESIM جهت مدل سازی ناحیه تداخلی پرداخته شد. پس از مقایسه آیین نامه های HCM و DUTCH نتایج نشان داد که مدل DUTCH مدلی کاملا ریاضی نبوده و از سوی دیگر با توجه به فرض های متعدد محدود کننده در این روش، متدولوژی HCM به عنوان روش بهینه انتخاب شد و زمان سفر و میزان تاخیر برای سناریوهای مختلف با توجه به حجم جریان های ترافیکی، طول ناحیه تداخلی و درصد وسایل نقلیه سنگین، بر اساس این روش مورد بررسی قرار گرفت. از سوی دیگر با شناخت نرم افزار FRESIM و پارامترهای پرداخت آن، ناحیه تداخلی مدل سازی و کالیبره شد. آنگاه با مقایسه خروجی های روش شبیه سازی و خروجی های حاصل از HCM، نتایج نشان داد که این نرم افزار علیرغم قابلیت محاسبه تاخیرات در بالادست (کاهش شتاب) و پایین دست (افزایش شتاب) ناحیه تداخلی، همواره تاخیر کمتری نسبت به آیین نامه HCM محاسبه می کند و از حجم های کم تا زیاد، مقدار تاخیر از 59 تا 205 درصد رشد نشان می دهد. روند افزایش تاخیر در HCM به صورت خطی بوده و لیکن نتایج تاخیر با استفاده از شبیه سازی نشان داد که در حجم های میانی این روند خطی بوده و در حجم های کم و بالا میزان تغییر آن کاهش می یابد.همچنین نتیجه گیری شد که علیرغم در نظرگیری همسنگ سواری در ناحیه تداخلی معادل نواحی آزادراهی معمولی توسط HCM، این مقدار در FRESIM متفاوت بوده و تاثیر آن بر افزایش میزان تاخیر در حجم های بالاتر، بیشتر است.

مقدمه و هدف: پرتو فرابنفش (UV) یکی از انواع پرتوهای غیریونیزان است و به دلیل انرژی بالایی که دارد می تواند دارای اثرات بیولوژیکی باشد. گستره طول موجی امواج UV در حدود 100-400 nm است که به سه دسته UVA،UVB  و UVC تقسیم می شوند. نفوذ پرتو فرابنفش نوع A در پوست بیشتر بوده و نقش مهمی در ایجاد بسیاری از سرطان های پوست دارد. مطالعات و بررسی هایی که در سطح جهانی در مورد پرتوهای فرابنفش خورشیدی صورت گرفته است، لزوم سنجش میزان شدت این پرتوها در سطح شهر همدان و هم چنین سایر نقاط کشور را می طلبد.روش کار: این مطالعه یک بررسی مقطعی بوده و در آن میزان شدت پرتوهای فرابنفش در شهر همدان به صورت ماهانه و به مدت یک سال انجام شد. در هر روز سه بار اندازه گیری در سه نوبت (دو ساعت قبل از ظهر، هنگام ظهر و دو ساعت بعد از ظهر) صورت گرفت. این کار با استفاده از دستگاه UV متر کالیبره شده Hanger (مدل EC1) ساخت کشور سوئد انجام شد.نتایج: بیشترین و کمترین میانگین شدت پرتوهای فرابنفش نوع A در طول یک سال به ترتیب مربوط به ماه های شهریور و آذر می باشد و میزان شدت پرتوهای فرابنفش نوع A در این ماه ها به ترتیب  27.3±1.09 W/m2و 11.8±1.32 W/m2 می باشد. مقدار کل تابش UVA در طول یک سال نیز برابر با  19.74±1.56 W/m2بود.نتیجه نهایی: بیشینه میانگین تابش UVA که مربوط به شهریور ماه می باشد حدود دو برابر از مقدار مجاز 10 W/m2 توصیه شده توسط WHO بیشتر است. کمینه میانگین تابش UVA نیز که مربوط به ماه آذر می باشد حدود %18 از این مقدار مجاز تجاوز می کند. این موضوع احتمالا به علت ارتفاع زیاد شهر همدان از سطح دریا می باشد. با توجه به اثرهای زیان آور ناشی از برخورد تابش های فرابنفش خورشید با انسان و این که بیشترین شدت تابش UV در اواسط روز (10 صبح الی 14 بعد از ظهر) به سطح زمین می رسد، بنابراین بهتر است افراد در این ساعات کمتر در معرض این تابش ها قرار بگیرند و کارهای حفاظتی را از جمله استفاده از عینک های آفتابی ضد پرتو UV، استفاده از کرم های ضد آفتاب و پوشش کامل به خصوص دست ها در برابر تابش، انجام دهند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.